witchiiz's profile^^ เจ้าชายเจ่อ & เจ้าหญิ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 22 ม.กรุงเทพตอนนี้อยู่ที่ ม.กรุงเทพ มาหานังเบียร์และนังอ๊อฟ
สงสัยคืนนี้ต้องมี แอลกอล์ฮอร์ ในร่างกายกุแน่เลย
อุตสาห์ตั้งใจไว้ว่าจะไม่กิน แต่ก็คงไม่ได้....อิอิ
เดี๋ยวเราจะไปม.รังสิต ออกสายทัวร์ ไปหาที่รักของฉัน
แต่ตอนนี้นี้อีเบียร์และอีอ๊อฟวุ่นวายเหลือเกิ๊น.........
มันทำการบ้านกันอยู่ในของคอมของม.กรุงเทพ
แต่กุก็เสือกมาเล่นคอมในม. มันด้วย....ฟรี
อ่อ.............
ขอบคุณทุกคนสำหรับคำอวยพรในวันเกิดที่ผ่าน
ขอบคุณที่ยังจำกันได้ ไม่ลืมนังแนนคนนี้
คิดถึงเพื่อนๆๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่
คิดถึงทุกคนเลย...... แนนรักทุกคน 5555+
วันนี้อัพได้นิดเดียว เนื่องจากต้องรีบมาก
แล้วค่อยมาอัพใหม่นะจ๊ะ
-คิดถึง 6/6
-คิดถึง ภว.
-คิดถึงพ่อและแม่
-คิดถึง 6 สาว
-คิดถึง 5 สาว หลังโรงเรียน
-คิดถึงเพื่อน กะเสดด้วย
-คิดถึงทุกคน
อ่อขอบคุณสมพจน์สำหรับขนมเค้ก และรองเท้าสุดสวย
ขอบคุณมากๆๆ ไม่คิดว่าคนอย่างแก ก็โรแมนติกเหมือนกันนะเนี้ย
รักสมพจน์ มากมาย
June 10 พฤหัสบดีตอนนี้บอกได้คำเดียวว่าสนุกมาก
ได้ไปม.ไปเม้าส์กะเพื่อนๆๆ และก็แรดๆๆไปวันๆๆ
อยากมีบรรยากาศแบบนี้นานแล้ว.......วู้วววววว
เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาได้เรียนวิชาการเมืองการปกครองของไทย
กับอาจารย์โกวิทย์ ซึ่งได้ข่าวมาว่าโหดสุดแระในรัดสาด
แต่พอได้เรียนไปก็ไม่รู้สึกอย่างนั้น รู้สึกว่าแกจะไม่ค่อยเต็มมากกว่า
ก็คิดดู อยู่ดีๆๆ ถามนิสิตว่าเคยเห็นอนุสาวรีย์จอมพลสฤต ธนะรัช รึเปล่า
ทั้งห้องเลยตอบว่าไม่เคยเห็น ( ก็ไม่เคยเห็นจิงๆๆอ่ะ )
แล้วอาจารย์ก็เลยสั่งงานให้ไปถ่ายรูปมาให้ได้ กุละฟังแล้วโครตเซ็ง
กุไม่เคยเห็นแต่สั่งให้ไปหารูปมาให้ได้ ถ้าหาไม่ได้จะตก
จากนั้นเพื่อนๆ ก็ไปหาข้อมูลในเน็ต โอ้แม่เจ้า!!!!! อนุสาวรีย์อยู่ข่อนแก่น
ตอนนั้นรู้สึกตกใจอย่างแรง แต่ทำนิ่งไว้ เพื่ออาจจะมีใกล้ๆๆแถวนี้
และแล้วที่นึกไว้ก็เป็นจริงได้ข่าวมาแว่วๆๆ ว่า......
อนุสาวรีย์มีอยู่ที่ ธ.ทหารไทยสาขาใหญ่ แต่ยามโคตรดุ
กำรอบที่ 2 ถ้ายามไม่ไห้ถ่ายกุจะทำยังไง.......
และแล้ววันศุกร์เราก็นัดกันไปถ่ายรูปท่านจอมพลสฤต
พอไปถึงก็เห็นอยู่หน้าธนาคารจริงๆๆ แต่พอเดินขึ้นไปข้างบนเท่านั้นแระ
ยามก็ขึ้นตรงมาหาพวกเรา และบอกว่าถ่ายไม่ได้...........
เขาไม่อนุญาติให้ถ่าย เพราะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของธนาคาร
ถ้าจะถ่ายต้องทำหนังสือไปถึงผู้บริหารเบื้องบน......
( นี่แค่ถ่ายรูปต้องทำหนังสือ บ้าไปเลย )
แต่พี่ยามคนดีก็มีทางออกให้โดยให้ไปถ่ายข้างล่างธนาคารขึ้นมา
ซึ่งข้างล่างตรงหน้าธนาคารก็เป็นป้ายรถเมย์ คนมากมายเลย
แต่ทำไงได้ก็ต้องยอมหน้าด้าน ลงไปถ่ายที่ป้ายรถเมย์ขึ้นมา
คนที่ป้ายมองกันเป็นแถว โครตอายยยยยยยยยยย
ถ่ายได้ท่านจอมพลเล็กนิดเดียวแต่หน้าพวกเราโคตรใหญ่
ทำไงได้ก็อาจารย์บอกว่าต้องถ่ายติดหน้าเราด้วย .....
จากนั้นเมื่อถ่ายเสร็จก็รีบกลับเพราะถ้าอยู่อีกนานเขาคงหาว่าเป็นคนบ้า
มาถ่ายรูปที่ป้ายรถเมย์ นึกแล้วตลกดีว่ะ......จบ
เมื่อวันพฤหสเช่นเดียวกันได้ทะเลาะกับสมพจน์
ด้วยเรื่องเดิมๆๆ เรื่องที่พจน์ไปกินเหล้า......
จนทำให้แนนโกรธมากเลยไม่พูดกับพจน์ไป 1 วันเต็มๆๆ
พจน์กระชากแขน เขย่าตัว เท่าไร กุก็ไม่พูด
( ดีนะที่มันไม่ตบกุ....อิอิ) พจน์เลยไปชกตู้อย่างแรง
ที่จริงก็อยากไปทายาให้ แต่กลัวเสียฟอร์มเลยเงียบต่อ
หลังจากวันนั้นอีกวันพจน์ก็มาคุยด้วยใหม่
คราวนี้พจน์บอกว่า พจน์ยอมทุกอย่าง จะให้พจน์ทำอะไร
ขอให้แนนเหมือนเดิม และยกโทษให้พจน์
ใจจิงอ่ะไม่โกรธแล้ว แต่มันรู้สึกไม่ดีเฉยๆๆ
ในที่สุดก็ต้องยกโทษให้ และเราก็รักกันเหมือนเดิม...อิอิ
ขอโทษพจน์ ที่แนนงี่เง่า ไม่มีเหตุผล
ตลอดเวลาที่คบกันมาแกจะเป็นฝ่ายยอมฉันเสมอ
ต่อไปนี้ฉันเหตุผลนะ และจะเป็นฝ่ายยอมแกบ้าง
จะพยายามไม่ทะเลาะกัน จะเข้าใจกัน นะไอ้เจ่อ
รักพจน์มากมาย
May 27 กทม.ตอนนี้อยู่ กทม แย้วววว แต่สุดเลิฟยังไม่มา
คิดถึงสุดเลิฟมากมาย แต่พรุ้งนี้ก็ได้เจอกันแระ
เมื่อวันที่ 25 ไปรับน้องมา .........
เหมือนจะน่าเบื่อแต่ก็สนุกดี รู้สึกว่าปีนี้เด็กจะน้อยฟ่ะ
ส่วนมากภาคพิเศษทั้งนั้น .........
ส่วนอีบิ๋ว อีจูนและอีหนู ก็ทิ้งกุไปเป็นหนอนกันหมด (พี่แฝง)
กุต้องมานั่งดูอีจิ๊บที่พี่กลุ่มแต่เหมือนเป็นลูกน้องยังไงก็ไม่รุ้
กำของนังจิ๊บมัน เป็นคนนิสัยเรื่อยๆๆ บางครั้งมันก็ไม่ดีนะจิ๊บ..อิอิ
ส่วนอีหนอน 3 ตัว ก็หลอกน้องซะเชื่อกันหมด
เป็นเรื่องเป็นราว แต่มันบอกว่าเหนื่อยกว่าตอนที่เป็นน้องเองจิงๆๆอีก
เพราะตอนเป็นพี่หนอนมันต้องเหนื่อยกับการโกหกและต้องทำเป็นไม่รุ้เรื่อง
กุจะสงสารหรือสมน้ำหน้าพวกเมิงดีว่ะ....5555 อยุ่ดีๆๆ ไม่ชอบ 555
ปีนี้ไม่มีเด็กภว. มาเรียนเลยมีแต่ ปอ ห้อง9 ที่ซิ้วมาจากศิลปากรมาเรียนคณะนี้
อุตสาห์ตั้งหน้าตั้งตารอ ว่าจะมีน้องมาจาก ภว. เซ็งเลยสาดดด
วันที่ 29 เค้าก็รับอาสาสมัครรุ่นพี่ปี 2 ให้พาน้องไปรัฐสภาเพื่อปฏิญาณตนเป็นประชาธิปไตย
ไอ้บิ๋ว ไอจูน ไอจิ๊บ ไอจูน ก็สมัครกัน ส่วนฉันกับปูไม่ได้สมัครหรอก เพราะปูจะต้องกลับบ้านเกิด
ส่วนฉันขี้เกียจและที่สำคัญไม่รู้ทาง เลยไม่ไปดีกว่า เพื่อความสบายใจของกุเอง
จื้อหาวเมิงกลับจากจีนวันที่ 30 นี้คงไม่ได้เจอกุอีกแล้ว
เซ็งว่ะอุตสากลับบ้านไปเกือบ 3 เดือนก็ไม่เจอกัน
พอเมิงกลับมาภูเก็ตกุก็เสือกกลับมา กทม อีก
แต่ยังไงกุก็ขอบใจเมิงนะที่ยังโทรมาหากุบ้าง
กุคิดถึงเมิงมากมายนะจื้อหาว เพื่อนเลิฟ......
ตอนนี้เหงาจัง อยากให้ถึงพรุ้งนี้เร็วๆ จะไปรับสุดเลิฟที่ดอนเมืองเลย
แอบไปเซอไพรซ์ ดีกว่า สุดเลิฟคงตกใจมิใช่น้อยนะ.....5555
รักเจ้าชายเจ่อ ( รักครั้งสุดท้าย) May 05 น่าเบื่อ อยู่ที่บ้านหน้าเบื่อมากกก แต่ก็ไม่อยากออกไปใหน
เพราะ มันน่าเบื่อกว่า....................
ขนาดออกไปกินข้าวกับพจน์เกือบทุกวันยังเบื่อเลย
ไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้ เซ็งมากมาย ก็คิดดู...
แหม่ง!!!! ออกไปกินข้าวกับมัน มันก็พูดแต่เรื่องจตุคาม
กับเพื่อนๆ มัน วันเดียวก็ไม่เป็นไรหรอก
แต่นี้พูดทุกวันเรื่องเดิมๆ ทุกวัน มันไม่มีอะไรพูดกันแล้วเหรอ
ไม่ได้จะลบหลู่ นะ แต่ฟังแล้วมันน่าเบื่อจิงๆ
แนนอาจจะเป็นคนที่ไม่ชอบเรื่องอะไรแบบนี้ก็ได้
เลยฟังไปนานๆ แล้วมันชักขัดหู เริ่มไม่อยากไปใหนกับพจน์เลย
แต่ก็บอกพจน์แล้วนะ....ว่าแนนเบื่ออะพจน์
ถ้าพจน์อยากไปกับเพื่อนพจน์แนนก็ให้ไป
แนนไม่อยากไป มันน่าเบื่อ.....
พจน์ก็เลยบอกว่าแนนเบื่อจิงๆๆ เหรอ เค้านึกว่าแนนชอบ
( กุคงชอบมากมั่งดูสีหน้ากุบ้างเวลาเม้าส์กันอ่ะ )
พจน์บอกว่าต่อไปนี้ จะไม่ทำให้เบื่ออีก....จบ
( แต่ไม่รู้ว่าสิ่งที่แนนพูดไปมันจะทำลายความรู้สึกพจน์รึเปล่า
เพราะพจน์ ดูท่าทางจะคลั่งเอามากๆๆ ตามกระแส)
อยากไป กทม เร็วๆ จัง คิดถึงเพื่อนๆ ไม่ไหวแล้ว
แต่แม่อ่ะดิจะให้ไปตอนเปิดเรียนทีเดียว
ก็เลยตามใจแม่นึดนึง
แอนนี่กุดีใจมากๆๆๆๆๆ ที่เมิงไม่ไปฟิลิปปินส์
กุคิดว่าเมิง คิดถูกแล้ว !!!!!!!!
เราจะได้ไปร้องเกะกันเหมืนเดิม นะๆ
กุแอบเลวเน๊าะแอนเน๊าะ หุหุ
คิดถึงเพื่อน 11 สาว รัดสาดโคตรๆๆๆๆๆ
คิดถึง 6/6 ภว.
คิดถึง 6 สาว เสียงใสแห่งภว.
คิดถึง 5 ชาวแรดหลังโรงเรียน
กานดี หาว และอิเยาะห์ด้วย คิดถึงเมิง
รักสมพจน์ เกลี้ยงเกตุ
April 21 ตื่นเต้นหายหัวไปนาน ขี้เกียจอัพ
วันนี้อยากอัพเลยมาอัพ กวนตีนเนาะ
เมื่อวานดิฉันเพิ่งไปทำผมมาค่ะ
คราวนี้ดัดยิกเลย และย้อมผมอีกเช่นเคย
เพื่อตอนรับสู่การขึ้นปี 2 ในเร็ววันนี้ เห่อป่ะ..อิอิ
เพื่อนรัดสาดจ๋า อย่าตกใจนะถ้าเห็นแนนเปรี้ยวขึ้นอีกแระ
จะขึ้น กทม วันที่ 24 พค. ขึ้นไปเพื่อรับน้องเลยนะเนี้ย
รับน้องรัดสาดวันที่ 25 พค. แต่ไม่รู้เค้าทำไรกันบ้าง
แค่อยากไปเสือกอ่านะ .......
ตื่นเต้นจังจะได้มีน้องรหัสกับเค้าแระ เป็นน้องมาตั้งนาน
คราวนี้ได้เป็นพี่ซะที......
แต่การเป็นน้องก็ดีเหมือนกัน มีพี่ๆ ค่อยเทคแคร์
และที่สำคัญที่โชคดีที่แนนมีพี่รหัสอย่างพี่ปอ
พี่ปอเป็นคนใจดีมาก เอาใจใส่แนนตลอด
ดูแลยิ่งกว่าพี่แท้ ๆ ของแนนอีก
แนนกับพี่ปอถ้าคุยกันเมื่อไร ละก็ ยาวจ้า.....
เพราะชอบเรื่องชาวบ้านเหมือนกัน..อิอิ
รักพี่ปอนะจ๊ะ ....พี่รหัสที่แสนดี
อีแอน อีอุ๊ อีเอ๋ อีกิ๊ก คิดถึงพวกเมิงว่ะ
เมื่อไรจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกนะ
แอน กุไม่อยากให้เมิงไปฟิลิปปินเลย นี่จากใจจิง
แต่มันคือ อนาคตของเมิงก็เอาเหอะ
กุกลัวเมิงลำบาก กลัวเมิงไม่มีเพื่อน กลัวเมิงร้องให้
กลัวไม่มีใครค่อยอยู่ข้างๆ เมิง และที่สำคัญกุคิดถึงเมิง
แต่ถ้าเมิงตัดสินใจดีแล้ว กุก็ไม่อยากขัด
แค่ขอให้เมิงไม่ลืมกุ ทำสิ่งที่ฝันให้สำเร็จนะแอนเพื่อนรัก
อีตาล อีเบียร์ อีนก อีเอ๋ อีแพรว อีกานดี อีหาว อีเยาะห์
กุก็คิดถึงเมิงนะ อยากเม้าส์ว่ะ........
สาดดด เมื่อไรจะอยู่กันพร้อมหน้าก็ไม่รู้
กุรักพวกเมิงหลายๆๆ เด้อ
รักพจน์งับ
April 05 วันวานหายหัวไปหลายวันไม่รู้อัพอะไรดี
แต่อยากจะอัพอ่ะ
อยากไปงาน ศภว แล้ว แต่เพื่อนห้องหกไม่ค่อยมีใครอยู่เลย
เรียนซัมเมอร์กันเยอะ อยู่กันไม่กี่คนเอง
จะสนุกไหมหนอ. กุคิดถึงพวกเมิงจะตายอยู่แล้ว
อยากย้อนไปวันเก่าๆ จัง วันที่เฮฮา กวนตีน แล้วโดดเรียน
เวลานั้นสุขไม่รู้จะ สุขยังไงแล้ว คิดถึงห้องหกทับห้อง
วันนี้ปล่อยให้พจน์ไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างเนื่องจาก
อยากจะให้พจน์มีเวลาดีๆ อย่างที่แนนอยากมี
ให้พจน์ได้อยู่กับเพื่อน ทั้งๆ ที่พจน์ชวนแล้วแต่แนนก็ไม่ไป
เพราะ อ้างพจน์ไปว่า ไม่ว่าง แม่ให้เฝ้าร้าน
วันนี้รู้สึกมีความสุขแบบบอกไม่ถูกอ่ะ
คิดถึงเรื่องเก่าๆ แล้วก็แอบนั่งยิ้มคนเดียว บ้าอ่ะเปล่าว่ะ
....
....
...
....
....
....
....
...
และแล้วเกรดก็ออกจนได้แต่เสือกออกไม่หมด
เหลือกอล์ฟตัวเดียวที่เกรดไม่ออก ไม่รู้พี่เบสกะพี่กอล์ฟ
มัวแต่นั่งตะลัยไปถึงใหน สงสัยคงหาห้องทะเบียนไม่เจอ
ฉันคนนี้เลยต้องรอเกรดอีกต่อไป
แต่เกรดที่ออกมารก็ถือว่า ดี ยกเว้นอิงตัวเดียวที่โง่บันลัย
ตอนนี้ ได้ 3.34 แระ รอกอล์ฟอีกตัวเดียวเท่านั้น
จะได้รู้ว่างู หรือ แมว
- 7 เม.ษ.ใครไปงาน ศภว. บ้าง
- คิดถึงห้องหก
- คิดถึงเพื่อน KU
- คิดถึง PKW
- แอน อุ๊ เอ๋ กิ๊ก เยาะห์ หาว คิดถึงเมิงด้วย
- ขอบคุณทุกคนที่โทรมาคุย ทำให้หายเหงาไปเยอะ
- ขอบคุณพจน์ที่มารับไปกินข้าวบ่อยๆ
- ขอบคุณพจน์ที่โทรมาหาทุกคืน
- ขอบคุณเพื่อนๆ ใน msn ที่มาคุยเสมอๆ
- ทุกวันนี้มีความสุขมากที่มีคนรู้จักและเพื่อนๆ รวมทั้งคนที่รักที่แสนดี
รักพจน์มากมาย March 25 phUkEtตอนนี้อยู่ภูเก็ตแล้วสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
แต่ก็ยังคิดถึงเมืองกรุงเล็กน้อยถึงปานกลาง
อยากจะไปเที่ยวสงกรานที่ข้าวสาร
กำลังคิดอยู่ว่าจะไปดีอ่ะป่ะ....อยากไปย้อนเวลา
ถึงตอนซัมเมอร์ม.5 แหม่งโครตมันได้ใจ
แอบนี้แฟนไปเที่ยวกะเพื่อนสาวอันได้แก่
นังตาล นังเบียร์ นังเยาะห์ และนู๋แนนเอง
ไปเที่ยวกันมีแต่ตังนั่งรถไป ไม่มีตังกลับ
ชีวิตช่างรันทดเหลือเกิ๊น
แต่ดีนะที่ไปเจอเพื่อนชายที่แสนดี..อิอิ
เลยกลับมายังห้องพักอันเลิศหรู่ (รึเปล่าว่ะ) ได้
วันๆไม่มีอะไรทำเลยกลับมาบ้านกสุขใจ
ตื่นก็เลยเที่ยง บ่าย 2 ไปทานข้าวกับยอดยาหยี่
กลับมาบ้านก็เล่นเกมส์ เฝ้าร้าน ตกค่ำๆ ก็คุยโทรศัพท์
จากนั้นก็ดูละคร ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยจากนั้นก็นอน
แล้วก็ตื่น เป็นอย่างนี้เกือบทุกวัน
อ๋อ..วันก่อนไปมีตติ้ง กับเพื่อนห้องหกมาไปกันน้อย
มีกานดี อีนก โต้ง ธรรม ป้อ หมา บัง จรัส คอป
วัน และก็แนนไปกับสมพจน์
ตอนแรกไปหาดในห่านกันแต่ ไอบังซิบอกว่า
ไม่ได้เห็นนมฝรั่งเลยย้ายไปป่าตอง
กรูละโครตเหนื่อย นั่งรถอย่างเดียวยังเหนื่อย
พอไปถึงป่าตองก็นั่งเม้าส์ๆๆ กันไปเรื่อยเปื่อย
จากนั้นแนนเเละสมพจน์ต้องรีบกลับเนื่องจากไม่ได้
บอกกับที่บ้านไว้..แต่สรุปวันนั้นก็สนุกดี
แล้วไว้เจอกันงาน ศภว. อีกนะเพื่อนๆๆ
เกรดที่ออกมาเหมือนจะงดงามแต่อิง
ไม่งดงามเลยเป็นเพราะกรูโง่เอง
อีแอน อีเอ๋ อีอุ๊ อีกิ๊ก ถ้าเมิงได้เข้ามาอ่าน
พวกเมิงคงรู้ว่าจะได้แดกตังกรูแล้ว
กรุณาหาวันว่างกันด้วยนะย่ะ ฉันมั่นใจฉันทำได้แน่ย่ะเพื่อนเลิฟ
สุดท้ายฉันอยากจะบอกแกนะพจน์ว่า
ไม่ต้องคิดมาก ฉันไม่ได้เป็นอะไรยังรักแกเหมือนเดิม
แต่ฉันเริ่มเซ็งกะอะไรบ้างอย่างนิดหน่อย
เลยเอามาลงที่แกหมด ตอนนี้คิดได้แล้ว
เราเคยสัญญาว่าจะคุยกันด้วยเหตุผล
แต่ฉันกลับเอาอารมณ์ตัวเป็นต้นเหตุทำให้แกต้องมาคิดมาก
ขอโทษนะ ต่อไปนี้ฉันจะเฮฮ่า และกวนตีนแกเช่นเดิม
เจ้าหญิงห้อยขอสัญญากับเจ้าชายเจ่ออีกครั้งว่า
จะมีเหตุผลมากขึ้น และไม่เอาแต่ใจตัวเอง
รักแกนะคนเดิม March 09 เรื่อยเปื่อยวันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย
เป็นวันหมดวาระของการเป็น Freshy
เป็นวันที่โล่งอกที่สอบเสร็จซะที
เป็นวันที่ไม่จะเจอเพื่อนที่ KU อีกเกือบ 3เดือน
และเป็นวันที่นังแนนคนนี้ยังคิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนเหมือนเดิม
การสอบผ่านไป หายเครียดไปแล้ว
ทีนี้ก็รอวันประกาศผลอีก แล้วค่อยมาเครียดอีกที
พรุ้งนี้จะได้กลับไปสู่บ้านเกิดแล้วดีใจจัง
ไม่ได้กลับไปประมาณ 2 เดือนแระ
คิดถึงบ้านจัง .....คิดถึงจิงๆ
อีจื้อหาวกุคิดถึงเมิงนะ เมิงจะไปเมืองจีนแล้ว
กุยังไม่ได้โทรหาเมิงเลย ไม่ใช่กุลืมเมิงนะ
แต่กุมีเหตุผลส่วนตัวนิดหน่อย
เมิงเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับกุเสมอมา
เมิงไปจีนแล้วอย่าลืมคิดถึงเพื่อนสาวที่ไทยล่ะ
อย่ามัวแต่ไปหลงเสน่ห์สาวหมวย
ถ้ากลับมาก็อย่าลืมซื้อของฝาก มาฝากกุด้วยนะ
กุรักเมิงนะจื้อหาว เพื่อนชายที่รักของกุ
วันก่อนไปเดินสวนตั้งแต่บ่ายโมง ยัน 5 โมงเย็น
ไปกับ บูม(กานดี) , นังแพรว และแนนเอง
เหนื่อยสาดดดดดดดด
ไปตั้งแต่บ่ายโมง ยัน 5 โมงเย็นไม่ได้หยุดพัก
เดินจะทั่วสวนอยู่แล้วแต่ก็หนุกดีเดินไปเม้าส์ไป..อิอิ
จากนั้นฉันกลับห้องได้ไม่นาน
คุณชายพจณ์ ก็ชวนไปเที่ยวที่ถนนข้าวสารอีก
ทำงัยได้ล่ะก็ต้องไป ถึงจะเหนื่อยแสนเหนื่อยยังไงก็ตาม
แต่ก็ไม่ยอมเหนื่อยคนเดียวเลยชวนนังแพรวไปด้วย
นาน ๆ ทีนังแพรวจะมา กทม ซะที เลยชวนไปซะหน่อย
พอไปถึงก็แทบอ้วก อีสัดแท๊กซี่ขับรถหอยอะไรก็ไม่รู้
ทำเอาท้องไส้กุปั่นป่วน ไม่ใช่กุคนเดียวนะที่แทบอ้วก
พจน์ กะนังแพรวก็แทบอ้วกเช่นกัน...
จากนั้นก็ไปเจอกับ อาร์ม บีช หลง และหลอ
ที่ร้าน Hippie เค้าก็กินเหล้ากินเบียร์ตามประสาเค้า
แต่กุกะนังแพรวซินั่งอย่างเหนื่อยใจมากเลย
ไม่รู้จะไปทำไม เบียร์ก็ไม่อยากกินเพราะไม่ชอบและไม่อร่อย
นั่งๆๆ ไปจนเที่ยงคืน เลยกลับกัน พอกลับเท่านั้นแระ
ขาเกิดไม่มีแรงขึ้นมา ถึงห้องปุ๊บหลับปั๊บโดยอัตโนมัติ
ก็เหนื่อยมาทั้งวัน เจ้าพระคุณไม่เคยเหนื่อยอะไรเช่นนี้
ต่อไปนี้ ถ้าไปเที่ยวกลางวันแล้วจะไม่ไปกลางคืนอีกเด็ดขาด
มันไม่สนุกเลยแถม ต้องเหนื่อยอีกต่างหาก ไม่เอาแล้วจิงๆ
วันนี้อัพยาวหน่อย เนื่องจากอยากระบายความเหนื่อยมากๆๆๆ
รักแกเหมือนเดิมนะอีเจ่อ...
February 19 เวลาช่างไม่รอใครจริงๆเวลาช่างล่วงเลยไปเร็วเหลือเกิน
นี่จะจบปี 1 แล้วหรอเนี้ย
มันเหมือนเพิ่งเอนท์เข้ามาอยู่เลย
นึกถึงบรรยากาศรับน้องแล้วสยองขวัญจริงๆ
ใกล้จะสอบหัวใจเริ่มไม่อยู่กะที่มันกะวนกะวาย
จะอ่านหนังก็ไม่ได้อ่านซะที ทำไมกุไม่อ่านว่ะ
ใครช่วยบอกวิธีให้ขยันอ่านหนังสือหน่อยเถิด...
ว่างเป็นไม่ได้เล่นแต่เกมส์สิ่งเดียว
เพื่อนๆ เขาไม่รู้อ่านไปถึงใหนกันแล้ว
กุยังเปิดหนังสือได้ไม่ครบ 10 หน้าเลย
นี่เหรอจะหวังเอาเกรดดีๆ กะเขาฝันไปแล้วแนนเอ๋ย
เอารูปที่ไปบายเนียร์มาลงให้ดูแล้วนะ
มันอาจจะเยอะไปหน่อย แต่นี้ยังลงไม่หมดนะ
คือ ขี้เกียจรอมันโหลดอ่ะ
เพื่อนเก่าจ๋าพวกเมิงเรียนซัมเมอร์กันทังนั้นเลย
แล้วกุจะกลับภูเก็ตไปเที่ยวกะใคร (นอกจากอีพจน์)
แล้วใครจะไปงาน ศภว.กะกุ ทำไมว่ะ
กุรู้ว่าพวกเมิงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องเรียน
แต่กุขี้เกียจเหลือเกินที่จะต้องเรียนอีก
กุขอกลับไปเจอพ่อกะแม่กุบ้างเด้อ
แล้วไม่แน่ช่วงสงกรานต์กุจะขึ้นมาเที่ยวข้าวสาร
กะพวกเมิง ย้ำ..ไม่แน่นะเว้ย
เพื่อนใหม่จ๋าอย่าอ่านหนังสือกันมากนะ
สงสารกุบ้าง ..ฮือๆๆ นี่แระสันดานกุ
ตอนเรียนใหม่ก็ขยันดี พอไปนานๆ กุก็ขี้เกียจเช่นเดิม
แต่ดีนะเนี้ยที่กุสอบกอล์ฟผ่านแล้ว
คือ ที่บ้านพ่อกุสร้างสนามไดฟ์กอล์ฟไว้ให้กุ
กุเลยสอบได้คะแนนดีอย่างที่พวกเมิงเห็น
พจน์จ๋าฉันเหนื่อยว่ะ จะสอบแล้ว
แกคงไม่เครียด ก็สอบแค่ 3 ตัวเอง
เราจะได้กลับบ้านไปเที่ยวเซนทรัลกันแล้วนะ
แกสัญญาว่าจะพาฉันไปกินข้าวต้มร้านอร่อย
ของเราอย่าลืมนะ (ถ้าลืมกุชกตาเขียวแน่)
วันก่อนที่แกชวนฉันไปดูนเรศวร..แล้วฉันไม่ไป
ฉันขอโทษจริงๆ คือฉันไม่อยากไปเจอรถติด
ไม่อยากผู้คนมากมาย มันน่าเบื่ออ่ะ
เอาเป็นว่าภายในอาทิตย์นี้ฉันจะไปดูกะแกนะ
สัญญาจ๊ะ...คนหล่อ หน้าตาดี เพอแฟ็ค อิอิ
รักพจน์เหมือนเดิม
February 15 VALENTINEHAPPY VALENTINE MY FRIEND
และแล้ววาเลนไทน์ที่ใครหลายๆ คนรอก็ได้ผ่านไป
มันก็แค่วันๆ หนึ่งใน 365 วัน แต่มันคือ วันพิเศษ
สำหรับการแสดงความรัก ของคนที่มีคู่
สำหรับแนนก็ไม่มีอะไรมากมาย แค่......
ไปเดินซื้อของขวัญที่เซนทรัล ลาดพร้าว
จนขาไม่มีแรงเดิน แล้วยังหาของขวัญที่ถูกใจไม่ได้ซะที
ไปตั้งแต่บายโมงเดินดูเกือบทุกชั้น
ก็หาไม่เจอ เหนื่อยแสนเหนื่อย แต่ก็ต้องทน
และแล้วก็เจอของที่ถูกใจเมื่อเวลา 17.09 น.
มันคือ ช๊อกโกแล็ตรูปหัวใจห่อด้วยฝอยสีทอง
และแกะสลักรูปดอกกุหลาบบนช๊อกโกแล็ตด้วย
อยู่ในกล่องกำมะยี่รูปหัวใจสีแดง
บนกล่องก็มีตุ๊กตาหมี Taddy ตัวเล็กๆ น่ารักมาก
เลยตัดสินใจซื้อทันที เรื่องราคาขอไม่บอก
จากนั้นตอนค่ำๆ พจน์ก็พาไปกินสเต๊กตะบอ
พจน์บอกว่าพจน์ไม่มีของขวัญมาให้
เพราะ พจน์ไม่รู้จะทำยังไงมันถึงจะถูกใจแนน
เลยพาไปกินสเต๊ก มันเป็นเวลาที่มีความสุขมากๆ
ยิ่งกว่าของขวัญราคาแพงๆ
คำพูดทุกคำที่พจน์พูดแนนมาแนนจะจำไว้ตลอดไป
จากนั้น เราก็กลับและแนนก็เอาของขวัญที่ซ่อนไว้ให้พจน์
พจน์ตกใจมาก!!!! เพราะ...
พจน์ไม่คิดว่าแนนจะแอบไปซื้อมา
พจน์ร้องให้...เพราะพจน์รูสึกผิด
ที่ไม่ได้ให้อะไรแนนและที่พจน์ไม่เข้าใจแนน
ในเรื่องบางเรื่อง แต่แนนก็ปลอบใจพจน์
บอกว่าไม่เป็นไร..แนนเข้าใจพจน์
พจน์ก็บอกว่า พจน์รักแนน พูดซ้ำๆ หลายรอบมาก
และพจน์ก็พูดสารภาพความในออกมาจนหมด
จนทำให้แนนตื้นตันมาก และยิ้มจนปากเกือบฉีก
หุหุ...และวันนี้ก็เป็นวาเลนไทน์ที่มีความสุขที่สุด
ไม่เสียแรงที่รอคอยให้ถึงวันนี้เร็วๆ
สำหรับการไปบายเนียร์ที่ระยอง
ก็สนุกมากๆ เล่นไพ่ แล้วก็นอน
อ่อ..คืนสุดท้ายก็แอบกินบาคาดี้และเบียร์เล็กน้อย
แต่ไม่ได้เมา คนที่เมา คือ นส.ปิ๊ก คนเดิม
เธอเมาและทำร้ายประชาชีไปหลายคน
ไม่ว่านังมิ้งโดนปลั๊กไฟที่เธอเตะจนปากแตก
นังจูนโดนผ้าเช็ดเท้าที่เธอเตะส่งไปให้ไปเช็ดหน้า
นังปูไม่ได้ไดผมอย่างสุขใจ
นังบิ๋วโดนเหยียบท้องตรงรอยเย็บแผลผ่าตัดใส้ติ่ง
และลูกหมีพูของเธอโดนเธอย่ำยีด้วยเท้าเธอ
หลายครั้งนับไม่ถ้วน.....
ดีนะ ที่แนนลอดพ้นเท้าของนังเธอมาได้..อิอิ
เดี๋ยวจะเอารูปมาลงให้ดูตอนไปบายเนียร์
ตอนนี้การ์ดรีดเดอร์เพื่อนพจน์ยืมไป
ไว้เขาเอามาคืนเมื่อไรจะรีบเอาลงให้ดู
ปัจฉิมลิขิต....รักพจน์มากมายกายกองเช่นเดิม
February 08 เพื่อนจ๋าพรุ้งนี้จะได้ไปบายเนียร์รุ่นพี่ปี 4 ที่ระยองแล้ว
ไม่รู้จะสนุกรึเปล่า ไปกี่โมงยังไม่รู้ลายละเอียดเลย
แต่พวกเราก็เตรียมการกันเรียบร้อยแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นไพ่ เซอคัส กะว่าไม่ต้องหลับต้องนอน
ขอให้การไปครั้งนี้สนุกด้วยเทอดด....
นานๆ ทีจะหลุดออกจากกรง
ช่วงนี้ก็ใกล้จะสอบปลายภาคอีกแล้ว
ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย
กะว่าถ้าน้องพลอยอ่านเมื่อไรก็จะอ่านหลัง
น้องพลอย 1 อาทิตย์ แต่......
ตอนนี้น้องพลอยอ่านไปเกือบ 2 อาทิตย์แล้ว
กุยังไม่เริ่มสักตัวเลย
เอาอีกแล้วกุ ไม่รู้เมื่อไรจะเลิกนิสัยแบบนี้ได้ซักที
ทำให้คิดถึงตอนม.6
วันวันคิดแต่เรื่องจะโดด จะเที่ยว จะเม้าส์
ไม่คิดที่จะเรียนเลย นินทาแต่ชาวบ้านไปวันๆ
ว่าแล้วก็มาเม้าส์เพื่อนเก่าที่ซี้สุดๆ ใน ภว.ดีก่า
เริ่มด้วยอีตาล......เมื่อก่อนมันไม่คิดเรื่องอะไรมากนอกจากเรื่องเกมส์ ชอบมาเม้าส์เรื่องที่กุไม่รุ้เรื่องให้ฟัง
และชอบแกล้งกุเป็นที่สุด ชอบเรียกกุว่าอีเตี้ย ส่วนกุก็เรียกมันว่าอิสูง กับ อีเหล็กดัด
อีตาลชอบให้กุถามตอบอาจารย์เวลาเรียนอิง เพราะสำเนียงกุนั้นคลายกับกำเนิดที่อังกฤษ
ส่วนมันก็จะสรรคหาคำต่างๆ มาให้กุเถียงกะอาจารย์อิง จนทุกวันนี้มันไปได้ดีกะการเรียนอิงแล้วที่ si มธ.
และที่สำคัญเวลาชวนมันโดดทีไร มันไม่เคยปฏิเสธ
อีนก....รายนี้ติ๊งต๊องที่สูดดดด ชอบทำอะไรที่ไร้สาระ แต่มันก็จริงใจดี มันเกลียดคนอยู่คนนึง เกลียดมาก
จนทำให้กุต้องเกลียดตามไปด้วย.. มันเป็นคนที่ดูไร้สาระที่สุดในกลุ่มแต่มันกลับสอบติดพยาบาลธรรมศาสตร์
พอมันติดแล้วมันไม่เรียนเลยค้า ตอนม.6อ่ะ ชวนกุโดดสิ่งเดียว แล้วเป็นไงล่ะอีนก ตอนนี้เมิงคงเรียนหนักสุดเลย
เรียกเม้าส์ชาวบ้านนี้ไม่ต้องพูดถึง มันไปเสือกได้ทุกที ที่เค้ามีเรื่อง ขนาดวันก่อนต้นไม้หักทับรถอาจารย์ใน รร.
กุก็วิ่งไปดูที่หน้าต่าง ส่วนอีนกวิ่งไปที่เกิดเหตุการณ์แล้ว หันไปอีกทีอีนกหายแล้ว มันเร็วมากเรื่องแบบนี้...
อีเบียร์...เป็นคนที่ขี้วีนเหลือเกิน อะไรไม่ถูกใจมันหน่อยโวยวายไปทั้งห้องเรียนทุกคนเลยต้องมาสนใจมัน
มันเก่งมาก สามารถทำให้อีบูมเรียนจบมาได้ ถ้าไม่มีอีเบียร์อีบูมไม่รู้จะจบม.6 มาเป็นเด็กวิศวะ ได้ป่ะ
ตอนนี้อีเบียร์เรียนอยู่ที่ ม.กรุงเทพ คณะบริหาร มันเปลี่ยนไปมาก จากเมื่อก่อนผมของมันจะเอือดอยู่บ่อยๆ
หัวมันนะลีบ ไม่มีเส้นผมหลุดออกมาสักเส้น จะว่าไปแล้วมันเป็ฯคนที่เคร่งครัดในกฏของ รร.มากสุดก็ว่าได้
แต่ตอนนี้สิ เบียร์เปลี๋ยนไป๋ หัวของมันเดียวก็หยิก เดียวก็ตรง สวยเลิศตามสถานการณ์ไม่เอือดอีกแล้ว
อีแพรว...เป็นเพื่อนในกลุ่มคนแรกที่รู้จักตอนเข้ามา ภว.ใหม่ๆ มันเป็นคนที่ขี้น้อยใจมากกกกกก
ออกแนวติสๆ อินดี้ๆ ไม่เหมือนชาวบ้าน และที่สำคัญแพรวรักเด็กค่ะ ขอให้เป็นเด็กอีแพรวจะรับไว้พิจารนา
ตอนนี้มันไปได้ดีอยู่ที่ม.แม่ฟ้าหลวงแล้ว เป็นสาวบัญชี อยากให้มันมีแฟนเร็วๆจัง มันจะได้โตเป็นผู้ใหญ่ซะที
มันชอบคิดมาก ในเรื่องที่ไม่น่าคิดมาก แต่เวลาบ้าก็ขอบอกว่า นังแพรวเธอก็ปล่อยออกมาแบบไม่ยั่งค่ะ
อีจ๊ะเอ๋...คนนี้ขอบอกว่าเสียงของมันแหลมบาดใจเหลือเกิ๊น เวลากรี๊ดใครอย่าได้ไปกรี๊ดแข่งกะมันเด็ดขาด
มันสู้ตาย กรี๊ดได้เป็นชั่วโมงๆ โดยที่เสียงไม่แหบเลย คนหรือจิ้งหรีดก็ไม่รู้ ตอนนี้อีเอ๋อยู่ที่ มอ.หาดใหญ่
คณะ เศรษฐศาสตร์ ตามที่มันหวังไว้ มันชอบมีความลับ ไม่ชอบเม้าส์เรื่องแฟนของมันให้ฟัง
แต่ถ้าเรื่องชาวบ้านละก็ อีเอ๋ไม่เคยพลาดจ้า
อีพรเทพ..หรือเพื่อนๆ เรียกมันในนามกานดี มันเป็นคนที่น่าตบมาก กวนตีนที่หนึ่ง
แต่มันก็ดีในหลายๆ เรื่อง คุยสนุก ชอบเม้าส์มากๆ ขี้เสือกที่หนึ่ง ชอบทำอะไรน่าเกลียด
เช่น เรอใส่หน้าเพื่อนเสียงดังๆ ชอบทำให้เพื่อนด่ามันแล้วมันจะสะใจ มันเหมือนโรคจิตเลย
แต่ไม่ใช่ เพราะนี่มันคือ สันดาน..หุหุ ตอนนี้มันเรียนอยู่ที่ ม.เกษตร คณะ ถาปัตย์
เป็นเพื่อนร่วมสถาบันกะมันอีกแล้ว ชีวิตนี้เจอแต่หน้ามันตลอด แต่ไม่เคยเบื่อ มันเป็นเพื่อนที่ดีเสมอ
เวลามีเรื่องอะไรไม่สบายใจโทรหามันได้ตลอด มันจะช่วยเหลือเต็มที่ เท่าที่มันช่วยได้
อีหาว...เป็นเพื่อนชายที่น่ารักที่สุด เท่าที่เคยมีมา มันยอมสละเวลาทุกวินาทีเพื่อเพื่อน
ไปรับ-ส่ง กุบ่อยๆ ไม่ว่ากุอยากไปใหนไอหาวจัดให้ตลอด แต่เสียอย่างเดียว ชอบปล่อยให้กุรอนาน
กุจะด่าก็ไม่ได้ เพราะมันอุตสาห์ มารับ อีหาวนี่ สนิทกันตอนที่เรียนพิเศษโกวัฒ เพราะวันๆ เราเกือบไม่ได้เรียนเลย
ก็คิดดู เริ่มเรียน 8.30-10.00 น. กว่าจะเข้าเรียนได้ต้องนั่งเม้าส์กันก่อนกะขาประจำ มี อีตาล อีเบียร์ อีเยาะห์
อีหาว และแนน นั่งแดกข้าวกัน กว่าจะได้เข้าเรียนก็ปาไป 9.50 น. จนในที่สุดอาจารย์เขาคงทนไม่ไหว
เลยไล่พวกเราออกจากที่เรียนพิเศษ ...งงเลยโดดไล่ออกจากที่เรียนพิเศษ แต่พวกเราก็ขำๆ จ๊ะ ขอบอก
เรายังหลอกพ่อแม่ว่ามาเรียนพิเศษกันอยู่โดยเอาเงินค่าเรียนพิเศษไปเที่ยวกัน ไม่จ่ายตังอาจารย์แล้ว
ก็โกวัฒมันไล่พวกเราออกเอง...อิอิ จากนั้นก็ซี้กะมันมาตลอด จนทุกวันนี้ มันเป็ฯคนที่น่าสงสารมาก
ชอบโดดเพื่อนๆ ล้ออยู่เสมอว่าเป็นผู้ฉิงบ้าง อ้วนบ้าง แต่ยังงัยมันก็ไม่โกรธยังน่ารักเหมือนเดิม
ตอนน้ไอจื้อหาวเรียนอยู่ที่ มอ.ภูเก็ต คณะ วิเทศจีน และมันก็กำลังจะไปจีน คงคิดถึงเมิงแย่เลยเนาะหาว
อีเยาะห์...อีนี่มาสนิทกันก็ตอนที่มาเรียนซัมเมอร์ที่ กทม ด้วยกัน นอนห้องเดียวกัน อยู่ด้วยกันเป็นเดือนๆ
มันเป็นคนที่ไร้เดียงสามากๆๆ ต้องคอยเตือนมันอยู่ตลอดเวลา มันชอบทำให้พวกเราตลกเสมอ
ตอนนี้มันย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่ม.รังสิตแล้ว เรียนการบิน คือว่า หุ่นมันให้อ่านะ นมโต ตูดง้อน เซ็กซ๊
แต่มันก็นิสัยดี ชอบเม้าส์เรื่องของมันให้ฟังประจำ และที่สำคัญเวลาเม้าส์มันไม่เคยเล่าแบบย่อๆๆ
มันชอบเล่าแบบยาวๆๆ จนบ้างทีฟังมันจนลืมเลยว่ามันพูดเรื่องอะไร
เพื่อนทุกคนที่ได้เอ๋ยชื่อมานี่ คือเพื่อนที่สนิทมากใน ภว. และรักมากถึงมากที่สุด
แม้บางครั้งเราจะมีเรื่องผิดใจกันบ้าง แต่ทุกเรื่องก็ผ่านไปด้วยดี เพราะคำว่าเพื่อน ที่อยู่ในใจทุกคน
กุรักพวกเมิงมากนะ...ถ้าให้เม้าส์พวกเมิง วันนี้ก็เม้าส์ไม่จบ ที่เขียนไปเนี้ยแค่ฉบับย่อเท่านั้นนะ
ถ้าฉบับจริงคงเท่ากับหนังสือกฏหมายเล่มหนาๆ สัก 100 เล่มได้ เพราะเรามีวีรกรรมร่วมกันเยอะเหลือเกิน
ปล.รักพจน์มากมายเช่นเดิม
January 30 น้องภูเก้ตไม่รู้จะเริ่มต้นไงดี เพราะไม่รุ้จะเขียนอะไร
อ่อ......วันก่อนไปเลี้ยงน้องภูเก็ตมาก็สนุกดี
แต่รุ่นพี่ไม่เคยจะเห็นหน้าเลย....
เลี้ยงก็ไฮโซดี ใต้เรือสำราญ
อาหารก็บุฟเฟ่ อร่อยดี
แต่กิจกรรมโคตรห่วย ให้แนะนำตัวอย่างเดียว
แนะนำจนจบงาน บ้าป่ะว่ะ...
แต่ยังไงก็ขอบคุณรุ่นพี่ละกัน
ที่ทำให้เราได้เจอกัน
ลืมบอกไป ว่ากุ๊กได้เป็นเฮดรุ่นด้วยนนะ
ด้วยแรงยุของมุก เดช และแนน
เลยทำให้กุ๊กเป็นเฮดรุ่น ...อิอิ
ตอนนี้หนุดงานเกษตรแฟร์หลายวัน
แต่ก็ไม่ได้กลับบ้าน เพราะ เพิ่งกลับไป
ตอนปีใหม่...อีกอย่างอยากเที่ยวงานด้วย
อยู่ๆๆ มันก็เหงานเหมือนกัน เพื่อนก็กลับบ้านหมด
คิดถึงเพื่อนๆจัง ว่างๆโทรมาบ้างเน้อ..
รักพจน์มากมาย..
January 14 อยากเม้าส์เมื่อวันก่อนได้ช่วยพจน์ล้างรูปด้วยสนุกดีว่ะ
ล้างรูปขาวดำอ่ะ ช่วยวัดอุณภูมิกับจับเวลาแต่ยังผสม
น้ำยาล้างไม่เป็น ต้องให้พจน์ผสมเอง
รุ้สึกว่าเริ่มชอบอะไรแบบนี้จัง มันได้ทำด้วยมือตัวเอง
แถมตอนนี้เริ่มอัดรูปเป็นแล้ว
พจน์คอยวัดขนาด และอัดรูปส่วนแนนก็เอามาแช่น้ำยา
ขอบอก...มันมหัศจรรย์มาก....
แค่เอากระดาษที่ฉายแสงแล้วลงไปแช่น้ำยา
รูปก็ขึ้นมาเรื่อยๆ จนเต็มกระดาษ ว้าว....
แต่ตอนแรกที่ทำก็เสียไปหลายแผ่นเหมือนกัน
แต่ตอนนี้แนนคิดว่าเรา 2 คนเริ่มชำนาญแล้ว
แต่ก็ยังไม่ค่อยโปร เท่าไหร่
เอาหว่า..สักวันแนนจะเป็นผู้ช่วยที่ดีของพจน์เอง
เมื่อวานที่ไปม. มาเนื่องจาก วิชา Art of living
เขาให้ไปรับประทานอาหารแบบสากล
ไปนั่งกินใน KU HOME ( โรงแรมใน ม.)
ขอบอกว่าไฮโซมาก จัดได้หรู่หรามาก
อาหารจานแรกเป็นขนมปังกับเนย อร่อยดี
จานที่ 2 เป็นซุปข้าวโพด แดกไม่ได้เลย
จานที่ 3 สเต็กไก่ราดซอสเห็ด อร่อยดี
แถมยังมี เหล้าองุ่น ไว้กินกับสเต็กด้วย ไฮโซไหมจ๊ะ
เขาให้กินคนละแก้ว แต่ปิ๊กเพื่อนเราซิ
กินไป 3 แก้ว เมาเลยจ้า....
น่าสงสารปิ๊กมาก คือ ปิ๊กแพ้เหล้าอ่ะ
เป็นผื่นแดงทั้งหน้า และ คอ
ทีหลังไม่เอาแล้วนะปิ๊ก อ่อลืมบอก
ก่อนหน้าที่ปิ๊กจะมา เมื่อคืนปิ๊ก
ยังดริ่งเบียร์ไปอีก 2 กระป๋องยังไม่ทันส่างเลย
มาเจอเหล้าอีก แล้วยิ่งกินเป็นครั้งแรกอีก
ไม่น่าลองเลยปิ๊ก ทีหลังถ้าเครียดก็ระบายกับเพื่อนได้ โอเช
วันนี้มีเรื่องให้เล่ามากมายแต่ขี้เกียจอัพยาว
เอาไว้อีกซัก4-5 จะมาอัพใหม่ละกัน
คนที่เข้ามาอ่านแล้วก็เม้นด้วยนะจ๊ะ
ไม่ต้องกลัวฉันรู้หรอกว่าเข้ามาอ่าน
เม้นได้เลยจ้า โอเช
รักพจน์มากมาย อีกแล้ว.......
January 11 เพื่อนรักช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้
คิดถึงเพื่อนจังเลย
คิดถึงวันก่อนๆที่เคยสนุกกัน
ที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสมัย ม.ต้น
ม.ปลาย และเพื่อนมหาลัยก็ตาม
ทุกคนล้วนมีข้อดีกันทั้งนั้น
ดีใจที่วันนี้เกิดมามีเพื่อนที่ดี อย่างนี้
เรามาแฉเพื่อนเรากันดีกว่า
คนแรกเลยละกัน
แอนนี่ ....หรือที่เพื่อนเรียกกันว่าเบรานี่ เนื่องจากสีผิวของแอนนี่คล้ายคลึงกับบราวนี่เหลือเกิน
ตอนนี้เธอเรียนอยู่ที่ม.รังสิต คณะ ทัศนะแพทย์ แต่ถึงผิวของนังแอนจะเหมือนบราวนี่แต่นิสัยใจคอนั้น
แอนนี่เธอช่างเป็นแม่ชี คนหนึ่งก็ว่าได้ใครจะว่าเธอยังไงเธอก็ยิ้มรับอย่างเดียว ไม่เคยโกรธเลย
เธอจะค่อยสอนและตักเตือนเพื่อนๆอยู่เสมอ ปรึกษาแอนได้ทุกเรื่องไม่ว่าเรื่องเรียน แฟน
หรือ ครอบครัว เธอคนนี้เปรียบเสมือนจิตแพทย์ประจำตัวแนนเลยเพราะแอนจะรู้ทุกอย่างว่าทำไมแนนต้องเสียใจ
ทำไมแนนต้องคิดมากฉันขอบใจแกมากนะที่เป็นเพื่อนที่ดีของฉันเสมอมา ฉันไม่รู้จะขอบใจแกยังไง
เอาเป็นว่าฉันจะรักแกทุกชาติไป...........................
เอ๋....ตอนนี้เรียนอยู่ที่ม.ศรีปทุม คณะ บริหารธุรกิจความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ยัยเอ๋นี้ใครๆ ก็ชอบทักว่าหน้าเหมือนแนน หุ่นเราก็ใกล้เคียงกัน เตี้ย อวบ ขาว น่ารัก..อิอิ
เอ๋มีนิสัยที่รักใครรักจริง ใครไปใหนมันก็ไปด้วยทุกที มันเคยไปลงสนามมวยกับแนน
มันอมพระไว้ในปากด้วย อยากจะขำ..แต่ไม่กล้าขำ เพราะมันก็คงนับถือของมัน
แต่พระมันก็สักสิทธิ๋จริงนะมันเตะคนที่อยู่ข้างหน้ามันไปจังๆ อีคนนั้นคงเจ็บน่าดู
และมีอยู่อีกอย่างหนึ่ง มันชอบพูดทองแดงภาษาใต้ให้ฟังบ่อยๆ เช่น กวนอก ...
ตอนแรกก็ไม่เข้าใจ เนื่องจากพูดใต้ไม่เป็น ไม่ได้โม้นะ..คือที่บ้านแนนเค้าพูดกลางกัน
เพราะแม่เป็นคนเหนือ พ่อก็เป็นคนใต้นี่แระ แต่ที่บ้านพ่อเค้าก็พูดกลางกัน
เพราะไม่ใช่คนใต้โดยกำเนิด ตอนแรกที่ฟังเอ๋พูดมันก็ตลกดี...ดูเป็นเอกลักษณ์ของมันดี
อุ๊...เป็นเพื่อนที่สนิทมากคนหนึ่งตอนนี้อุ๊เรียนที่เดียวกับเอ๋คณะเดียวกันด้วย
แนนกะอุ๊สนิทกันมาก ตั้งแต่ม.1 แล้ว มีเรื่องอะไรเราจะเล่าให้ฟังกันทุกเรื่อง
เรานั่งรถไปโรงเรียนคันเดียวกันตลอด เวลาเปลี่ยนรถเราก็เปลี่ยนด้วยกันเรารักกันมาก
แต่.....เราก็ต้องมาผิดใจกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง จนตอนนี้ความสัมพันธ์ของเรา
เริ่มไม่เหมือนเดิม แต่เราก็ยังคบกันเหมือนเดิมนะ แต่คงไม่ได้พูดอะไรกันมากมาย
เหมือนเมื่อก่อน...แนนอยากบอกอุ๊ว่า ถึงอุ๊จะคิดกับแนนยังไง แนนก็ยังรักอุ๊เหมือนเดิม
แนนรู้ว่าแนนก็มีส่วนผิด แนนอยากให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมนะอุ๊ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง
ถ้ามีโอกาสแนนก็อยากพูดกับอุ๊อย่างเปิดใจนะ วันนั้นแนนเห็นน้ำตาอุ๊ แนนรู้สึกผิดมาก
เรากอดกันทั้งน้ำตา อุ๊ร้องให้จนพูดไม่ออก แนนก็ร้องให้ เราเลยคุยกันไม่รู้เรื่อง
แนนอยากย้อนเวลากลับไปจัง...ย้อนไปวันที่เรากอดคอกันหัวเราะ นินทาชาวบ้าน
มันสนุกดีเนาะ แต่ไม่รู้จะมีวันนั้นอีกรึเปล่า ยังไงก็รักเหมือนเดิมนะ
กิ๊ก...ตอนนี้เรียนอยู่ที่ ม.รังสิต คณะกายภาพบำบัด เธอคนนี้เป็นที่หมายปองของผู้ชาย
ทั้งหลาย เพราะธอมีหน้าตาที่น่ารัก กิ๊กมีนิสัยที่รักเพื่อนดี พูดจาตรงไปตรงมา
ชอบเล่าเรื่องแฟนของเธอให้เพื่อนฟังซึ่งเราก็ชอบฟังเพราะเราชอบเสือกกกกก
ตอนนี้ไม่ค่อยได้เจอกิ๊กเลยถึงแม้ว่าแนนจะไปม.รังสิตบ่อยก็ตาม ไม่รุ้เหมือนกันว่าทำไม..
ยังไงเมิงก็เป็นเพื่อนรักกุคนหนึ่งนะกิ๊ก.....
วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน
วันหลังจะมาเผาเพื่อนคนอื่นๆต่อ
ไม่ว่าจะเป็น นังตาล เบียร์ นก
แพรว จ๊ะเอ๋ เยาะห์ จื้อหาว
มด อิ๋ง อีฟ หนู และเพื่อนชาว
เกษตรด้วยนะรวมทั้งแฟนที่น่ารักด้วย
รักพจน์มากมายเหมือนเดิมนะ...
January 08 ไพ่เมื่อวานได้เกิดการง้อนขึ้นระหว่างฉันและแก
ฉันเลยไม่พูดกับแก แกก็เลยเงียบ
แต่สักพักแกก็มาคุยด้วย...
แกบอกว่ามาเล่นสลาฟกันไหมพอดีที่ห้องมีไพ่
ด้วยความที่ฉันกำลังง้อนอยู่เลยรีบ
ตอบตกลงว่า........เล่นจ๊ะ..อิอิ
(ก็อยากเล่นนี่น่าขี้เกียจง้อนแล้ว)
เราเล่นกันใครแพ้กินน้ำ
เล่นไปได้ 2 ครั้งฉันแพ้ตลอดเลยกินน้ำจนเกือบอ้วก
แต่หลังจากนั้นฉันก็ชนะตลอดจนแกต้องขอยอมแพ้
แกบอกว่าไม่เล่นแล้ว...
และแล้วแกก็มาท้าฉันเล่นป๊อกเด้งต่อ
คราวนี้เล่นกันจริงๆใช้เงินเป็นเดิมพัน
ตอนแรกพจน์เป็นเจ้ามือก่อน ฉันก็เลยแทงไป 2 มือ
มือละ 5 บาท และพจน์ก็แพ้ไปเกือบ 100
จากนั้นพจน์ก็บอกว่าไม่เอาแล้วให้แนนเป็นเจ้ามือต่อ
แนนก็ OK. พจน์แทงมา 4 มือไอ้ห่ากะจะเอาคืนละซี่
แต่ก็เอาคืนไม่ได้แนนชนะตลอด
จากนั้นพจน์ก็แทงเพิ่มเป็น 5 มือ , 6 มือ และ 8 มือ
และพจน์ก็แพ้ดั่งเดิมตอนหลังพจน์ก็เปลี่ยนมาแทง
มือเดียว 40 บาท ก็แพ้อีกสุดท้ายพจน์เหลือเงินที่กองไว้
80 บาท พจน์เลยแทงหมดตัว และพจน์ก็แพ้....
ฮ่าๆๆๆ ชนะมาเกือบ 500 เลยนังแนน..
ปีใหม่นี้ได้กลับไปภูเก็ตกะว่าจะกลับไปปีใหม่
แต่ย่าก็มาเสียซะก่อน
เลยไม่ได้ไปใหนอยุ่แต่ที่บ้าน
เอาเป็นว่าปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนรวยๆละกัน
มีแฟนก็ขอให้แฟนร๊ากกกกกกกก
มีสามีก็ขอให้สามีหลง
มีภรรยาก็ขอให้ภรรยาสวย
คิดถึงเมิงนะแอนนี่ (น้องปีหมู)
รักพจน์มากมายเหมือนเดิม...จ๊วบๆ December 17 เครียดห่างหายกับการอัพสเปซไปนาน
เนื่องจากใกล้จะสอบแล้ว
เลยต้องสละเวลาไปให้หนังสือที่เลิฟก่อน
แต่ตอนนี้มันอดใจไม่ไหวแล้วเลยต้องมาอัพ
เครียดเหลือหลาย.....
ยิ่งใหล้จะจบปี 1 ยิ่งเครียด
ว่า จะซิ้วดีไหม จะลองเอนใหม่ดีไหม
แต่คิดอีกทีก็ไม่ดี อุตสาห์เรียนมาถึง
ขนาดนี้แล้ว แต่ยังไงก็ขอสอบ A-NET
ใหม่อีกทีเผื่อคะแนนมันจะดีขึ้น
แต่ยังไงถ้าไม่ได้ซิ้วจริงๆ ก็จะลง นิติราม
เรียนควบไปด้วยจะจบกี่ปีก็แล้วแต่
ยังไงก็ต้องเรียนเพราะถึงยังไงรู้กฎหมายไว้ดีกว่า
จะได้เข้ากันกะรัฐศาสตร์ได้
จะได้กลับบ้านแล้วปีใหม่ ดีใจวุ้ย
ได้กลับไปกินอะไร อร่อยๆๆซะที
ได้ไปเจอเพื่อนเลิฟทุกคน
ได้ไปเดินเซนทรัล
ได้ไปหาไอจื้อหาว
ได้พักผ่อน
และที่สำคัญได้เจอพ่อแม่
พจน์เอ๋ย....วันก่อนที่เราทะเลาะกัน
ขอบใจแกนะที่แกรั้งฉันไว้ ไม่ให้ฉันไปจากแก
ถ้าวันนั้นแกปล่อยฉันไป วันนี้ฉันต้องเสียใจที่สุด
แน่เลย แกบอกว่าแกไม่อยากเสียฉันไป
และแกก็ไม่อยากมานั่งเสียใจเอง
ฉันก็ไม่อยากทิ้งแกไปเหมือนกัน
และฉันก็คิดว่าแกคงจะไม่ทิ้งฉันนะ
จากวันนี้ฉันจะเป็นแฟนที่ดีให้ได้
ขอโทษกับเรื่องราวที่ผ่านมา
แนนจะไม่โกหก ไม่นอกใจ ไม่หนีเที่ยว
และก็ไม่ทำให้แกเสียใจอีก...สัญญา
คิดถึงเพื่อนทุกคนมากๆๆ
อีนกเมิงหายไปจากโลกนี้ยัง ขาดการติดต่อเลย ดอก
แอนนี่กลับบ้านไปกินหมูกะทะที่แกอยากกินกัน
ไอหาวเดียวกลับภูเก็ต กุจะรีบไปหาเมิงนะ คิดถึงว่ะ
December 08 เปิดซิงวันนีกุได้มาเขียนไดของสเปซซะที
ว่าจะเขียนมานานแล้ว แต่ไม่ได้เขียน
นี่ถ้าแอนนี่ ไม่ใช้ให้กุมาทำกุคงไม่มาทำหรอก
ขอบใจแอนนี่ที่ทำให้กุมีสเปซกะเขาซะที
ตอนนี้แนนอยู่ที่มหาลัยอยู่เลยคือ
ต้องรอเรียนแอโรบิคอ่ะ เลยมานั่งเล่นเน็ต
ที่ IT สแควร์ ในม. นี่แหละ กว่าจะเรียนก็
4.30 น.เลยมานังอัพสเปซพลางๆ
ตอนนี้ใกล้จะสอบแล้วก็อ่านหนังสือบ้างแล้ว
แต่อ่านได้นิดเดียวอยู่เลย ถึงจะสอบแค่ 2 วิชา
ก็จะทำให้ดีที่สุด แนนต้องทำได้ซิ สู้ๆๆ
ขอโทษพจน์ด้วยนะที่แนนมาทำสเปซแล้ว
ไม่ได้บอก เอาไว้ถ้าถึงเวลาพจน์คงรู้เองนะ
ต่อไปนี้จะพยายามไม่หาเรื่องทะเลาะอีก
พจน์จะได้ไม่ต้องมาง้อเขาอย่างที่พจน์บ่นว่า
"เขาไม่เคยง้อพจน์เลย ให้พจน์ง้ออยู่คนเดียว"
ก็เขาไม่รู้จะง้อยังไงอ่า เขาคิดว่าให้เรา
ต่างคนต่างคิดเดียวก็คงหายโกรธกันเอง
เราก็คบกันมานานแล้วนะพจน์ยังไม่เข้าใจแนน
อีกเหรอ ต่อไปเขาจะพยายามง้อล่ะกัน
ทำเหมือนกับเขาไม่เคยง้อเลย เมื่อก่อน
เขาง้อพจน์จนปากจะฉีกอยู่แล้ว.......
ตอนนี้ง้อเขาบ้างจะเป็นไรไป...หึหึ
แอนนี่ตอนนี้กุมีเรื่องไม่ค่อยสบายใจเลย
กุอยากรุ้ว่าอุ๊มันเหมือนเดิมกะกุป่ะ
เมิงก็รู้ใช่ไหมว่ากุเหมือนเดิมกะมันอยู่แล้ว
แต่อ๊ดิ ไม่เคยโทรหากุเลย มีโทรมาครั้งเดียว
บอกว่าเปลี่ยนเบอร์แล้ว จากนั้นไม่โทรมาอีกเลย
กุไม่รู้ว่าอุ๊มันคิดยังไงกะกุว่ะ
วันเสาร์เราจะเจอหน้ากันแล้วไม่รุ้จะ
มองหน้ากันติดรึเปล่า จะเหมือนเดิมกันไหมหนอ
อีเอ๋มันก็กลัวเรื่องนี้อยู่เหมือนกันแต่มันก็ยัง
ดีกว่ากุที่มันยังพูดกะอุ๊อยู่บ้าง
ยังไงเมิงก็ช่วยถามไออุ๊ให้กุด้วยละกานนะ...
|
|
|
