Profil von witchiiz^^ เจ้าชายเจ่อ & เจ้าหญิ...FotosBlogListenMehr  |  Extras Hilfe |
|
26 Juni เพื่อนเก่าๆวันก่อนที่ไปม.กรุงเทพ จากนั้นก็กลับมาม.รังสิต
เพื่อมาสังสรรค์กับเพื่อนๆๆ อันได้แก่
เบียร์ อ๊อฟ อาร์ม พจน์และแนน
เมื่อไปถึงห้องพจน์ เสียอารมณ์มากค่ะ
แม่งมันยังเล่นเกมส์อยู่กับอาร์มอยู่ ไม่ยอมอาบน้ำ
กุอยากไปเที่ยวแล้วนะ.........
นังอ๊อฟเลยกินข้าวด้วยฝีมือนังเบียร์ก่อนเลย
อาหารมื้อนี้หรู่มาก มีใข่เจียว มาม่า ปลากระป๋อง
นังอ๊อฟกินจนหมดจานเลย...อิอิ
สักพักเมื่อคุณผู้ชายทั้งสองเล่นเกมส์เสร็จ
เราก็ไปกินกันอีกที่ร้าน ยาหยีซีฟู๊ด
อาหารที่กินก็ธรรมกมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ปลาหมึกนึ่งมะนาว กุ้งทอดกระเทียม
ปลากะพงนึ่งมะนาว ต้มยำกุ้ง และก็ยำทะเล
เรากินกันอย่างอิ่มหน่ำสำราญมากๆๆๆ
จากนั่งก็ไปร้านนั่งพักผ่อน หาแอลกอฮอร์เข้าร่างกาย
ตอนแรกไปร้านไม่ตกไม่แตก ไม่มีคนเลยสักคน
อีอ๊อฟเลยแกล้งมีคนโทรเข้า แล้วบอกเขาว่าเข้าร้านผิด
เหมือนในละครเลย แต่สมพจน์นะซิ เสือกไปฉี่ร้านเขาแล้ว
แต่เขาก็ใจดีบอกว่าไม่เป็นไร จากนั้นเราก็ตรงไปที่ร้าน
บอกเหล้าเก้าสิบ ฟังเพลงสบายๆๆ คนเต็มร้าน
บรรยากาศคล้ายๆ ผับแต่เป็นร้านนั่งกินธรรมดา ก้ถือว่าดีเลยทีเดียว
จากนั้นพจน์ก็โทรตามเพื่อนมาอีก 2 คน คือ หญิงและตุ้ย
วันนั้นทุกคนเมาหมด และที่สำคัญกุเมาจนจำอะไรไม่ได้เลย
หรือเรียกอีกอย่างว่า เมาเหี้ยๆ เมาอย่างหมา
ส่วนนังเบียร์และนั่งอ๊อฟก็เมาเหมือนกัน แต่มันพอรู้สึกตัว
แต่คืนนั้นกุมีความสุขมากๆๆ ได้คุยกับเพื่อนๆๆ
เม้าส์เรื่องเก่าๆ โครต มีความสุข.....
ที่กินเหล้าเป็นเพราะซัมเมอร์ตอน ม.5 เลยนะเนี้ย
เราไม่น่าหัดกันเลยว่าม๊ะ เบียร์ ตาล เยาะห์ อิอิ
คิดแล้วมีความสุขว่ะ คิดถึงพวกเมิงโคตรๆๆๆๆๆ
คิดถึงเรื่องเก่าๆๆ
คิดถึงเพื่อนเก่าๆๆ
คิดถึงสิ่งเก่าๆๆๆ
แต่ก็ไม่ลืมอะไรใหม่ๆๆๆ
บางครั้งเวลาที่เมาสิ่งที่พูดไปไม่ใช่ความจริงเสมอไป
อย่าไปคิดมากกับตอนที่ฉันไม่มีสติ ยังรักแกเสมอนะคนดี
รักพจน์มากมาย
22 Juni ม.กรุงเทพตอนนี้อยู่ที่ ม.กรุงเทพ มาหานังเบียร์และนังอ๊อฟ
สงสัยคืนนี้ต้องมี แอลกอล์ฮอร์ ในร่างกายกุแน่เลย
อุตสาห์ตั้งใจไว้ว่าจะไม่กิน แต่ก็คงไม่ได้....อิอิ
เดี๋ยวเราจะไปม.รังสิต ออกสายทัวร์ ไปหาที่รักของฉัน
แต่ตอนนี้นี้อีเบียร์และอีอ๊อฟวุ่นวายเหลือเกิ๊น.........
มันทำการบ้านกันอยู่ในของคอมของม.กรุงเทพ
แต่กุก็เสือกมาเล่นคอมในม. มันด้วย....ฟรี
อ่อ.............
ขอบคุณทุกคนสำหรับคำอวยพรในวันเกิดที่ผ่าน
ขอบคุณที่ยังจำกันได้ ไม่ลืมนังแนนคนนี้
คิดถึงเพื่อนๆๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่
คิดถึงทุกคนเลย...... แนนรักทุกคน 5555+
วันนี้อัพได้นิดเดียว เนื่องจากต้องรีบมาก
แล้วค่อยมาอัพใหม่นะจ๊ะ
-คิดถึง 6/6
-คิดถึง ภว.
-คิดถึงพ่อและแม่
-คิดถึง 6 สาว
-คิดถึง 5 สาว หลังโรงเรียน
-คิดถึงเพื่อน กะเสดด้วย
-คิดถึงทุกคน
อ่อขอบคุณสมพจน์สำหรับขนมเค้ก และรองเท้าสุดสวย
ขอบคุณมากๆๆ ไม่คิดว่าคนอย่างแก ก็โรแมนติกเหมือนกันนะเนี้ย
รักสมพจน์ มากมาย
10 Juni พฤหัสบดีตอนนี้บอกได้คำเดียวว่าสนุกมาก
ได้ไปม.ไปเม้าส์กะเพื่อนๆๆ และก็แรดๆๆไปวันๆๆ
อยากมีบรรยากาศแบบนี้นานแล้ว.......วู้วววววว
เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาได้เรียนวิชาการเมืองการปกครองของไทย
กับอาจารย์โกวิทย์ ซึ่งได้ข่าวมาว่าโหดสุดแระในรัดสาด
แต่พอได้เรียนไปก็ไม่รู้สึกอย่างนั้น รู้สึกว่าแกจะไม่ค่อยเต็มมากกว่า
ก็คิดดู อยู่ดีๆๆ ถามนิสิตว่าเคยเห็นอนุสาวรีย์จอมพลสฤต ธนะรัช รึเปล่า
ทั้งห้องเลยตอบว่าไม่เคยเห็น ( ก็ไม่เคยเห็นจิงๆๆอ่ะ )
แล้วอาจารย์ก็เลยสั่งงานให้ไปถ่ายรูปมาให้ได้ กุละฟังแล้วโครตเซ็ง
กุไม่เคยเห็นแต่สั่งให้ไปหารูปมาให้ได้ ถ้าหาไม่ได้จะตก
จากนั้นเพื่อนๆ ก็ไปหาข้อมูลในเน็ต โอ้แม่เจ้า!!!!! อนุสาวรีย์อยู่ข่อนแก่น
ตอนนั้นรู้สึกตกใจอย่างแรง แต่ทำนิ่งไว้ เพื่ออาจจะมีใกล้ๆๆแถวนี้
และแล้วที่นึกไว้ก็เป็นจริงได้ข่าวมาแว่วๆๆ ว่า......
อนุสาวรีย์มีอยู่ที่ ธ.ทหารไทยสาขาใหญ่ แต่ยามโคตรดุ
กำรอบที่ 2 ถ้ายามไม่ไห้ถ่ายกุจะทำยังไง.......
และแล้ววันศุกร์เราก็นัดกันไปถ่ายรูปท่านจอมพลสฤต
พอไปถึงก็เห็นอยู่หน้าธนาคารจริงๆๆ แต่พอเดินขึ้นไปข้างบนเท่านั้นแระ
ยามก็ขึ้นตรงมาหาพวกเรา และบอกว่าถ่ายไม่ได้...........
เขาไม่อนุญาติให้ถ่าย เพราะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของธนาคาร
ถ้าจะถ่ายต้องทำหนังสือไปถึงผู้บริหารเบื้องบน......
( นี่แค่ถ่ายรูปต้องทำหนังสือ บ้าไปเลย )
แต่พี่ยามคนดีก็มีทางออกให้โดยให้ไปถ่ายข้างล่างธนาคารขึ้นมา
ซึ่งข้างล่างตรงหน้าธนาคารก็เป็นป้ายรถเมย์ คนมากมายเลย
แต่ทำไงได้ก็ต้องยอมหน้าด้าน ลงไปถ่ายที่ป้ายรถเมย์ขึ้นมา
คนที่ป้ายมองกันเป็นแถว โครตอายยยยยยยยยยย
ถ่ายได้ท่านจอมพลเล็กนิดเดียวแต่หน้าพวกเราโคตรใหญ่
ทำไงได้ก็อาจารย์บอกว่าต้องถ่ายติดหน้าเราด้วย .....
จากนั้นเมื่อถ่ายเสร็จก็รีบกลับเพราะถ้าอยู่อีกนานเขาคงหาว่าเป็นคนบ้า
มาถ่ายรูปที่ป้ายรถเมย์ นึกแล้วตลกดีว่ะ......จบ
เมื่อวันพฤหสเช่นเดียวกันได้ทะเลาะกับสมพจน์
ด้วยเรื่องเดิมๆๆ เรื่องที่พจน์ไปกินเหล้า......
จนทำให้แนนโกรธมากเลยไม่พูดกับพจน์ไป 1 วันเต็มๆๆ
พจน์กระชากแขน เขย่าตัว เท่าไร กุก็ไม่พูด
( ดีนะที่มันไม่ตบกุ....อิอิ) พจน์เลยไปชกตู้อย่างแรง
ที่จริงก็อยากไปทายาให้ แต่กลัวเสียฟอร์มเลยเงียบต่อ
หลังจากวันนั้นอีกวันพจน์ก็มาคุยด้วยใหม่
คราวนี้พจน์บอกว่า พจน์ยอมทุกอย่าง จะให้พจน์ทำอะไร
ขอให้แนนเหมือนเดิม และยกโทษให้พจน์
ใจจิงอ่ะไม่โกรธแล้ว แต่มันรู้สึกไม่ดีเฉยๆๆ
ในที่สุดก็ต้องยกโทษให้ และเราก็รักกันเหมือนเดิม...อิอิ
ขอโทษพจน์ ที่แนนงี่เง่า ไม่มีเหตุผล
ตลอดเวลาที่คบกันมาแกจะเป็นฝ่ายยอมฉันเสมอ
ต่อไปนี้ฉันเหตุผลนะ และจะเป็นฝ่ายยอมแกบ้าง
จะพยายามไม่ทะเลาะกัน จะเข้าใจกัน นะไอ้เจ่อ
รักพจน์มากมาย
|
|
|
