Profil von witchiiz^^ เจ้าชายเจ่อ & เจ้าหญิ...FotosBlogListenMehr  |  Extras Hilfe |
|
19 Februar เวลาช่างไม่รอใครจริงๆเวลาช่างล่วงเลยไปเร็วเหลือเกิน
นี่จะจบปี 1 แล้วหรอเนี้ย
มันเหมือนเพิ่งเอนท์เข้ามาอยู่เลย
นึกถึงบรรยากาศรับน้องแล้วสยองขวัญจริงๆ
ใกล้จะสอบหัวใจเริ่มไม่อยู่กะที่มันกะวนกะวาย
จะอ่านหนังก็ไม่ได้อ่านซะที ทำไมกุไม่อ่านว่ะ
ใครช่วยบอกวิธีให้ขยันอ่านหนังสือหน่อยเถิด...
ว่างเป็นไม่ได้เล่นแต่เกมส์สิ่งเดียว
เพื่อนๆ เขาไม่รู้อ่านไปถึงใหนกันแล้ว
กุยังเปิดหนังสือได้ไม่ครบ 10 หน้าเลย
นี่เหรอจะหวังเอาเกรดดีๆ กะเขาฝันไปแล้วแนนเอ๋ย
เอารูปที่ไปบายเนียร์มาลงให้ดูแล้วนะ
มันอาจจะเยอะไปหน่อย แต่นี้ยังลงไม่หมดนะ
คือ ขี้เกียจรอมันโหลดอ่ะ
เพื่อนเก่าจ๋าพวกเมิงเรียนซัมเมอร์กันทังนั้นเลย
แล้วกุจะกลับภูเก็ตไปเที่ยวกะใคร (นอกจากอีพจน์)
แล้วใครจะไปงาน ศภว.กะกุ ทำไมว่ะ
กุรู้ว่าพวกเมิงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องเรียน
แต่กุขี้เกียจเหลือเกินที่จะต้องเรียนอีก
กุขอกลับไปเจอพ่อกะแม่กุบ้างเด้อ
แล้วไม่แน่ช่วงสงกรานต์กุจะขึ้นมาเที่ยวข้าวสาร
กะพวกเมิง ย้ำ..ไม่แน่นะเว้ย
เพื่อนใหม่จ๋าอย่าอ่านหนังสือกันมากนะ
สงสารกุบ้าง ..ฮือๆๆ นี่แระสันดานกุ
ตอนเรียนใหม่ก็ขยันดี พอไปนานๆ กุก็ขี้เกียจเช่นเดิม
แต่ดีนะเนี้ยที่กุสอบกอล์ฟผ่านแล้ว
คือ ที่บ้านพ่อกุสร้างสนามไดฟ์กอล์ฟไว้ให้กุ
กุเลยสอบได้คะแนนดีอย่างที่พวกเมิงเห็น
พจน์จ๋าฉันเหนื่อยว่ะ จะสอบแล้ว
แกคงไม่เครียด ก็สอบแค่ 3 ตัวเอง
เราจะได้กลับบ้านไปเที่ยวเซนทรัลกันแล้วนะ
แกสัญญาว่าจะพาฉันไปกินข้าวต้มร้านอร่อย
ของเราอย่าลืมนะ (ถ้าลืมกุชกตาเขียวแน่)
วันก่อนที่แกชวนฉันไปดูนเรศวร..แล้วฉันไม่ไป
ฉันขอโทษจริงๆ คือฉันไม่อยากไปเจอรถติด
ไม่อยากผู้คนมากมาย มันน่าเบื่ออ่ะ
เอาเป็นว่าภายในอาทิตย์นี้ฉันจะไปดูกะแกนะ
สัญญาจ๊ะ...คนหล่อ หน้าตาดี เพอแฟ็ค อิอิ
รักพจน์เหมือนเดิม
15 Februar VALENTINEHAPPY VALENTINE MY FRIEND
และแล้ววาเลนไทน์ที่ใครหลายๆ คนรอก็ได้ผ่านไป
มันก็แค่วันๆ หนึ่งใน 365 วัน แต่มันคือ วันพิเศษ
สำหรับการแสดงความรัก ของคนที่มีคู่
สำหรับแนนก็ไม่มีอะไรมากมาย แค่......
ไปเดินซื้อของขวัญที่เซนทรัล ลาดพร้าว
จนขาไม่มีแรงเดิน แล้วยังหาของขวัญที่ถูกใจไม่ได้ซะที
ไปตั้งแต่บายโมงเดินดูเกือบทุกชั้น
ก็หาไม่เจอ เหนื่อยแสนเหนื่อย แต่ก็ต้องทน
และแล้วก็เจอของที่ถูกใจเมื่อเวลา 17.09 น.
มันคือ ช๊อกโกแล็ตรูปหัวใจห่อด้วยฝอยสีทอง
และแกะสลักรูปดอกกุหลาบบนช๊อกโกแล็ตด้วย
อยู่ในกล่องกำมะยี่รูปหัวใจสีแดง
บนกล่องก็มีตุ๊กตาหมี Taddy ตัวเล็กๆ น่ารักมาก
เลยตัดสินใจซื้อทันที เรื่องราคาขอไม่บอก
จากนั้นตอนค่ำๆ พจน์ก็พาไปกินสเต๊กตะบอ
พจน์บอกว่าพจน์ไม่มีของขวัญมาให้
เพราะ พจน์ไม่รู้จะทำยังไงมันถึงจะถูกใจแนน
เลยพาไปกินสเต๊ก มันเป็นเวลาที่มีความสุขมากๆ
ยิ่งกว่าของขวัญราคาแพงๆ
คำพูดทุกคำที่พจน์พูดแนนมาแนนจะจำไว้ตลอดไป
จากนั้น เราก็กลับและแนนก็เอาของขวัญที่ซ่อนไว้ให้พจน์
พจน์ตกใจมาก!!!! เพราะ...
พจน์ไม่คิดว่าแนนจะแอบไปซื้อมา
พจน์ร้องให้...เพราะพจน์รูสึกผิด
ที่ไม่ได้ให้อะไรแนนและที่พจน์ไม่เข้าใจแนน
ในเรื่องบางเรื่อง แต่แนนก็ปลอบใจพจน์
บอกว่าไม่เป็นไร..แนนเข้าใจพจน์
พจน์ก็บอกว่า พจน์รักแนน พูดซ้ำๆ หลายรอบมาก
และพจน์ก็พูดสารภาพความในออกมาจนหมด
จนทำให้แนนตื้นตันมาก และยิ้มจนปากเกือบฉีก
หุหุ...และวันนี้ก็เป็นวาเลนไทน์ที่มีความสุขที่สุด
ไม่เสียแรงที่รอคอยให้ถึงวันนี้เร็วๆ
สำหรับการไปบายเนียร์ที่ระยอง
ก็สนุกมากๆ เล่นไพ่ แล้วก็นอน
อ่อ..คืนสุดท้ายก็แอบกินบาคาดี้และเบียร์เล็กน้อย
แต่ไม่ได้เมา คนที่เมา คือ นส.ปิ๊ก คนเดิม
เธอเมาและทำร้ายประชาชีไปหลายคน
ไม่ว่านังมิ้งโดนปลั๊กไฟที่เธอเตะจนปากแตก
นังจูนโดนผ้าเช็ดเท้าที่เธอเตะส่งไปให้ไปเช็ดหน้า
นังปูไม่ได้ไดผมอย่างสุขใจ
นังบิ๋วโดนเหยียบท้องตรงรอยเย็บแผลผ่าตัดใส้ติ่ง
และลูกหมีพูของเธอโดนเธอย่ำยีด้วยเท้าเธอ
หลายครั้งนับไม่ถ้วน.....
ดีนะ ที่แนนลอดพ้นเท้าของนังเธอมาได้..อิอิ
เดี๋ยวจะเอารูปมาลงให้ดูตอนไปบายเนียร์
ตอนนี้การ์ดรีดเดอร์เพื่อนพจน์ยืมไป
ไว้เขาเอามาคืนเมื่อไรจะรีบเอาลงให้ดู
ปัจฉิมลิขิต....รักพจน์มากมายกายกองเช่นเดิม
08 Februar เพื่อนจ๋าพรุ้งนี้จะได้ไปบายเนียร์รุ่นพี่ปี 4 ที่ระยองแล้ว
ไม่รู้จะสนุกรึเปล่า ไปกี่โมงยังไม่รู้ลายละเอียดเลย
แต่พวกเราก็เตรียมการกันเรียบร้อยแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นไพ่ เซอคัส กะว่าไม่ต้องหลับต้องนอน
ขอให้การไปครั้งนี้สนุกด้วยเทอดด....
นานๆ ทีจะหลุดออกจากกรง
ช่วงนี้ก็ใกล้จะสอบปลายภาคอีกแล้ว
ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย
กะว่าถ้าน้องพลอยอ่านเมื่อไรก็จะอ่านหลัง
น้องพลอย 1 อาทิตย์ แต่......
ตอนนี้น้องพลอยอ่านไปเกือบ 2 อาทิตย์แล้ว
กุยังไม่เริ่มสักตัวเลย
เอาอีกแล้วกุ ไม่รู้เมื่อไรจะเลิกนิสัยแบบนี้ได้ซักที
ทำให้คิดถึงตอนม.6
วันวันคิดแต่เรื่องจะโดด จะเที่ยว จะเม้าส์
ไม่คิดที่จะเรียนเลย นินทาแต่ชาวบ้านไปวันๆ
ว่าแล้วก็มาเม้าส์เพื่อนเก่าที่ซี้สุดๆ ใน ภว.ดีก่า
เริ่มด้วยอีตาล......เมื่อก่อนมันไม่คิดเรื่องอะไรมากนอกจากเรื่องเกมส์ ชอบมาเม้าส์เรื่องที่กุไม่รุ้เรื่องให้ฟัง
และชอบแกล้งกุเป็นที่สุด ชอบเรียกกุว่าอีเตี้ย ส่วนกุก็เรียกมันว่าอิสูง กับ อีเหล็กดัด
อีตาลชอบให้กุถามตอบอาจารย์เวลาเรียนอิง เพราะสำเนียงกุนั้นคลายกับกำเนิดที่อังกฤษ
ส่วนมันก็จะสรรคหาคำต่างๆ มาให้กุเถียงกะอาจารย์อิง จนทุกวันนี้มันไปได้ดีกะการเรียนอิงแล้วที่ si มธ.
และที่สำคัญเวลาชวนมันโดดทีไร มันไม่เคยปฏิเสธ
อีนก....รายนี้ติ๊งต๊องที่สูดดดด ชอบทำอะไรที่ไร้สาระ แต่มันก็จริงใจดี มันเกลียดคนอยู่คนนึง เกลียดมาก
จนทำให้กุต้องเกลียดตามไปด้วย.. มันเป็นคนที่ดูไร้สาระที่สุดในกลุ่มแต่มันกลับสอบติดพยาบาลธรรมศาสตร์
พอมันติดแล้วมันไม่เรียนเลยค้า ตอนม.6อ่ะ ชวนกุโดดสิ่งเดียว แล้วเป็นไงล่ะอีนก ตอนนี้เมิงคงเรียนหนักสุดเลย
เรียกเม้าส์ชาวบ้านนี้ไม่ต้องพูดถึง มันไปเสือกได้ทุกที ที่เค้ามีเรื่อง ขนาดวันก่อนต้นไม้หักทับรถอาจารย์ใน รร.
กุก็วิ่งไปดูที่หน้าต่าง ส่วนอีนกวิ่งไปที่เกิดเหตุการณ์แล้ว หันไปอีกทีอีนกหายแล้ว มันเร็วมากเรื่องแบบนี้...
อีเบียร์...เป็นคนที่ขี้วีนเหลือเกิน อะไรไม่ถูกใจมันหน่อยโวยวายไปทั้งห้องเรียนทุกคนเลยต้องมาสนใจมัน
มันเก่งมาก สามารถทำให้อีบูมเรียนจบมาได้ ถ้าไม่มีอีเบียร์อีบูมไม่รู้จะจบม.6 มาเป็นเด็กวิศวะ ได้ป่ะ
ตอนนี้อีเบียร์เรียนอยู่ที่ ม.กรุงเทพ คณะบริหาร มันเปลี่ยนไปมาก จากเมื่อก่อนผมของมันจะเอือดอยู่บ่อยๆ
หัวมันนะลีบ ไม่มีเส้นผมหลุดออกมาสักเส้น จะว่าไปแล้วมันเป็ฯคนที่เคร่งครัดในกฏของ รร.มากสุดก็ว่าได้
แต่ตอนนี้สิ เบียร์เปลี๋ยนไป๋ หัวของมันเดียวก็หยิก เดียวก็ตรง สวยเลิศตามสถานการณ์ไม่เอือดอีกแล้ว
อีแพรว...เป็นเพื่อนในกลุ่มคนแรกที่รู้จักตอนเข้ามา ภว.ใหม่ๆ มันเป็นคนที่ขี้น้อยใจมากกกกกก
ออกแนวติสๆ อินดี้ๆ ไม่เหมือนชาวบ้าน และที่สำคัญแพรวรักเด็กค่ะ ขอให้เป็นเด็กอีแพรวจะรับไว้พิจารนา
ตอนนี้มันไปได้ดีอยู่ที่ม.แม่ฟ้าหลวงแล้ว เป็นสาวบัญชี อยากให้มันมีแฟนเร็วๆจัง มันจะได้โตเป็นผู้ใหญ่ซะที
มันชอบคิดมาก ในเรื่องที่ไม่น่าคิดมาก แต่เวลาบ้าก็ขอบอกว่า นังแพรวเธอก็ปล่อยออกมาแบบไม่ยั่งค่ะ
อีจ๊ะเอ๋...คนนี้ขอบอกว่าเสียงของมันแหลมบาดใจเหลือเกิ๊น เวลากรี๊ดใครอย่าได้ไปกรี๊ดแข่งกะมันเด็ดขาด
มันสู้ตาย กรี๊ดได้เป็นชั่วโมงๆ โดยที่เสียงไม่แหบเลย คนหรือจิ้งหรีดก็ไม่รู้ ตอนนี้อีเอ๋อยู่ที่ มอ.หาดใหญ่
คณะ เศรษฐศาสตร์ ตามที่มันหวังไว้ มันชอบมีความลับ ไม่ชอบเม้าส์เรื่องแฟนของมันให้ฟัง
แต่ถ้าเรื่องชาวบ้านละก็ อีเอ๋ไม่เคยพลาดจ้า
อีพรเทพ..หรือเพื่อนๆ เรียกมันในนามกานดี มันเป็นคนที่น่าตบมาก กวนตีนที่หนึ่ง
แต่มันก็ดีในหลายๆ เรื่อง คุยสนุก ชอบเม้าส์มากๆ ขี้เสือกที่หนึ่ง ชอบทำอะไรน่าเกลียด
เช่น เรอใส่หน้าเพื่อนเสียงดังๆ ชอบทำให้เพื่อนด่ามันแล้วมันจะสะใจ มันเหมือนโรคจิตเลย
แต่ไม่ใช่ เพราะนี่มันคือ สันดาน..หุหุ ตอนนี้มันเรียนอยู่ที่ ม.เกษตร คณะ ถาปัตย์
เป็นเพื่อนร่วมสถาบันกะมันอีกแล้ว ชีวิตนี้เจอแต่หน้ามันตลอด แต่ไม่เคยเบื่อ มันเป็นเพื่อนที่ดีเสมอ
เวลามีเรื่องอะไรไม่สบายใจโทรหามันได้ตลอด มันจะช่วยเหลือเต็มที่ เท่าที่มันช่วยได้
อีหาว...เป็นเพื่อนชายที่น่ารักที่สุด เท่าที่เคยมีมา มันยอมสละเวลาทุกวินาทีเพื่อเพื่อน
ไปรับ-ส่ง กุบ่อยๆ ไม่ว่ากุอยากไปใหนไอหาวจัดให้ตลอด แต่เสียอย่างเดียว ชอบปล่อยให้กุรอนาน
กุจะด่าก็ไม่ได้ เพราะมันอุตสาห์ มารับ อีหาวนี่ สนิทกันตอนที่เรียนพิเศษโกวัฒ เพราะวันๆ เราเกือบไม่ได้เรียนเลย
ก็คิดดู เริ่มเรียน 8.30-10.00 น. กว่าจะเข้าเรียนได้ต้องนั่งเม้าส์กันก่อนกะขาประจำ มี อีตาล อีเบียร์ อีเยาะห์
อีหาว และแนน นั่งแดกข้าวกัน กว่าจะได้เข้าเรียนก็ปาไป 9.50 น. จนในที่สุดอาจารย์เขาคงทนไม่ไหว
เลยไล่พวกเราออกจากที่เรียนพิเศษ ...งงเลยโดดไล่ออกจากที่เรียนพิเศษ แต่พวกเราก็ขำๆ จ๊ะ ขอบอก
เรายังหลอกพ่อแม่ว่ามาเรียนพิเศษกันอยู่โดยเอาเงินค่าเรียนพิเศษไปเที่ยวกัน ไม่จ่ายตังอาจารย์แล้ว
ก็โกวัฒมันไล่พวกเราออกเอง...อิอิ จากนั้นก็ซี้กะมันมาตลอด จนทุกวันนี้ มันเป็ฯคนที่น่าสงสารมาก
ชอบโดดเพื่อนๆ ล้ออยู่เสมอว่าเป็นผู้ฉิงบ้าง อ้วนบ้าง แต่ยังงัยมันก็ไม่โกรธยังน่ารักเหมือนเดิม
ตอนน้ไอจื้อหาวเรียนอยู่ที่ มอ.ภูเก็ต คณะ วิเทศจีน และมันก็กำลังจะไปจีน คงคิดถึงเมิงแย่เลยเนาะหาว
อีเยาะห์...อีนี่มาสนิทกันก็ตอนที่มาเรียนซัมเมอร์ที่ กทม ด้วยกัน นอนห้องเดียวกัน อยู่ด้วยกันเป็นเดือนๆ
มันเป็นคนที่ไร้เดียงสามากๆๆ ต้องคอยเตือนมันอยู่ตลอดเวลา มันชอบทำให้พวกเราตลกเสมอ
ตอนนี้มันย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่ม.รังสิตแล้ว เรียนการบิน คือว่า หุ่นมันให้อ่านะ นมโต ตูดง้อน เซ็กซ๊
แต่มันก็นิสัยดี ชอบเม้าส์เรื่องของมันให้ฟังประจำ และที่สำคัญเวลาเม้าส์มันไม่เคยเล่าแบบย่อๆๆ
มันชอบเล่าแบบยาวๆๆ จนบ้างทีฟังมันจนลืมเลยว่ามันพูดเรื่องอะไร
เพื่อนทุกคนที่ได้เอ๋ยชื่อมานี่ คือเพื่อนที่สนิทมากใน ภว. และรักมากถึงมากที่สุด
แม้บางครั้งเราจะมีเรื่องผิดใจกันบ้าง แต่ทุกเรื่องก็ผ่านไปด้วยดี เพราะคำว่าเพื่อน ที่อยู่ในใจทุกคน
กุรักพวกเมิงมากนะ...ถ้าให้เม้าส์พวกเมิง วันนี้ก็เม้าส์ไม่จบ ที่เขียนไปเนี้ยแค่ฉบับย่อเท่านั้นนะ
ถ้าฉบับจริงคงเท่ากับหนังสือกฏหมายเล่มหนาๆ สัก 100 เล่มได้ เพราะเรามีวีรกรรมร่วมกันเยอะเหลือเกิน
ปล.รักพจน์มากมายเช่นเดิม
|
|
|
